Przygotowanie

Przede wszystkim musimy uzyskać możliwość logowania na superusera. Aby tego dokonać instalujemy alikację o nazwie rootsh, o czym pisałem w tym wpisie. Ponadto trzeba również zaopatrzeć się w oprogramowanie, które odszyfruje kod blokady, do pobrania ze strony http://openwall.com/john/. Do tego pozostaje rezerwacja od kilku do kilkunastu minut wolnego czasu.

Do dzieła

W telefonie uruchamiamy X-Terminal. Logujemy się na superusera komendą:

root

Następnie wpisujemy komendę, która zwróci nam kod blokady, oczywiście nie w jawnej postaci:

echo root:$(grep -A 13 lock_code /dev/mtd1|tail -1):

Efekt powinien wyglądać następująco:

Następnie otwieramy ściągnięty wcześniej folder z programem. Edytujemy plik john.ini znajdujący się w folderze run, odszukujemy sekcję:

[Incremental:Digits]
File = $JOHN/digits.chr
MinLen = 1
MaxLen = 8
CharCount = 10

Zmieniamy zapisy MinLen i MaxLen na 5 i 10 – ponieważ w takim przedziale może znajdować się długość naszego hasła. Zapisujemy zmiany i wracamy do folderu run. Tworzymy plik tekstowy o nazwie np. haslo.txt, w którym wpisujemy dokładnie wartość pokazaną w terminalu, w naszym przykładzie będzie to:

root:iQzH2sG3QSzQ.:

Zapisujemy plik i otwieramy wiersz poleceń, np. w Win7 Start -> cmd, Enter. Przechodzimy w wierszu poleceń do folderu run. Następnie wpisujemy komendę:

john.exe -i:digits haslo.txt

W odpowiedzi zostanie wyświetlone ustawione w n900 hasło w postaci ciągu cyfr, w przykładzie:

15915 (root)

Nie pozostaje nic innego, jak zmienić hasło w telefonie.

Problemy z Aero2 i N900 wynikają z faktu, że telefon nie pokazuje zasięgu mając kartę Aero2. Przez to wskazanie połączenia sprawia, że telefon informuje o braku zasięgu i nie próbuje się połączyć – mimo, iż zasięg w danym miejscu jest. Należy wykonać następujące kroki:
1. Instalujemy aplikację fAPN i ustawiamy nowy punkt dostępu do APN „darmowy”
2. Uruchamiamy terminal i przechodzimy na konto root’a (sudo su lub sudo gainroot)
3. Uruchamiamy pnatd
4. Teraz możemy podawać komendy AT, wpisz na próbę at i [enter]
5. Podajemy komendę AT+CGATT=1 i czekamy aż na pasku pojawi się symbol zasięgu – wtedy możemy wybrać z menu nasze połączenie do „darmowego” APN. Trzeba się spieszyć bo po pół minuty/minucie n900 znowu „straci” zasięg.
6. Po godzinie nas rozłączy, wtedy trzeba wpisać AT+CGATT=0 poczekać chwilkę i AT+CGATT=1

pnatd najprościej zamknąć zamykając cały terminal. Po wydaniu komendy nie jest już potrzebny.

Opis pochodzi ze strony: http://salwach.pl/aero2

Potrzebujemy

1. Uaktywnione repozytorium extras – o czy można poczytać w tym wpisie;
2. Połączenia z internetem – do pobrania Debiana.

Zaczynamy od pobrania aplikacji o nazwie easy-deb-chroot przez Menadżera aplikacji lub FAM. Kolejnym krokiem po zainstalowaniu pakietu, jest instalacja obrazu. Wykonujemy to uruchamiając DeB Img Install (pojawi się w menu po zainstalowaniu easy-deb-chroot). Potrzebne będzie połączenie z internetem, więc jeśli jeszcze nie jesteśmy w sieci – uruchamiamy połączenie. Instalator zapyta, jaką wersję i gdzie chcemy zainstalować. Ponieważ pobieranie pliku obrazu trwa dość długo, proponuję pobrać go za pomocą komputera, a następnie umieścić w telefonie – wówczas instalator dokona rozpakowania obrazu. Obrazy znaleźć można tutaj. Samo rozpakowywanie obrazu również będzie chwilę trwało, więc odkładamy telefon i pozwalamy mu spokojnie działać. Zakończenie procesu zostanie nam zakomunikowane dźwiękiem i wibracją.

Otrzymujemy

Pomyśnie zakończony proces pozwoli nam uruchomić Debiana – za pomocą Debian LXDE.

Ukaże się krótka notatka dotycząca minimalizowania okna, klikamy OK. Uzyskamy wówczas poniższe okno:

Kilka przykładowych widoków:

Na koniec ważna uwaga: nie powinno się zamykać Debiana przez x w oknie maemo, prawidłowe zamknięcie następuje poprzez Menu – Logout – Shoutdown!

Instalacja

Instalacja  wymaga aktywnego połączenia z internetem i repozytorium Extras- devel. Polecam instalowanie aplikacji z poziomu Faster Application Managera, który pilnuje, aby instalowane były wszelkie zależności niezbędne do działania programu (nie samych gier!). Ewentualnie można również instalować z poziomu x Terminala komendą:

root
apt-get install wgames

Prócz WebOS Games Menagera będzie nam również potrzebna gra w formacie .ipk, jak na przyklad Need for Speed Undercover. Ściągniętą grę umieszczamy w katalogu N900/Downloads (domyślnie, ale nie jest to konieczne). Nastepnie uruchamiamy WebOS Games Manager, zaznaczamy grę z listy i wciskamy „Install” (lub wskazujemy, gdzie znajduje się .ipk i dopiero instalujemy). W menu telefonu pojawi się nowa ikona, pod którą będzie się ukrywała zainstalowana gra. Poniżej kilka zrzutów z samego programu oraz film z grą.

Miłej zabawy!

Instalacja

Niniejszy poradnik przedstawia sposób instalacji Windowsa 95 na Nokii N900. Nie jest to jednak jedyny sprzęt, który radzi sobie z tym systemem. Podobne możliwości mają niektóre telefony oparte na Symbianie, a także PSP. Co ciekawe, w przypadku wszystkich tych urządzeń można wykorzystać ten sam obraz systemu, ale o tym za chwilę.

W pierwszej kolejności instalujemy Dosbox, emulator, który będzie „odczytywał” obraz systemu. Program można znaleźć w repozytoriach. Prócz tego należy zaopatrzyć się w menadżera plików, który będzie widział pliki systemowe. Osobiście używam (i polecam) programu o nazwie Filebox – również dostępny w repozytoriach. Niezbędnym elementem jest również obraz Windowsa. Obraz ten powinien nazywać się w95.img i jest takim samym obrazem, który wykorzystywany jest w przypadku instalacji Windowsa na Symbianie czy PSP.  Ze względów licencyjnych nie możemy udostępnić takiego obrazu, natomiast wskazówki, jak go utworzyć można znaleźć za pomocą google.

Mając obraz i zainstalowane aplikacje, przechodzimy do instalacji. Plik w95.img umieszczamy w folderze home/user/MyDocs. Nastepnie uruchamiamy systemowy X Terminal i wpisujemy kolejno:

cd /home/user/MyDocs/
mkdir dos
cd dos
mkdir 95
cd /home/user/MyDocs/
mv w95.img /home/user/MyDocs/dos/95

Następnie możemy zamknąć X Terminal, uruchamiamy menadżera plików. Przechodzimy do folderu /home/user/.dosbox, gdzie znajdziemy plik o nazwie dosbox-0.73.conf. Otwieramy plik za pomocą notatnika (w przypadku Fileboxa wskazujemy na plik, przytrzymujemy i z menu wybieramy Edit). Na końcu wklejamy poniższe linijki:

mount c /home/user/MyDocs/dos
c:
imgmount e c:\95\w95.img -t hdd -fs fat
boot -l c

Zapisujemy plik i zamykamy.

Uruchomienie

Uruchomienie Windowsa sprowadza się do wejścia do menu i uruchomienia aplikacji Dosbox. Program odnajdzie wg. podanej przez nas wcześniej ścieżki plik obrazu i uruchomi go. Więcej na poniższym filmie:

Instalacja

Niezbędnym i koniecznym jest uaktywnienie repozytorium extras-testing, o czym szerzej pisałem w tym wpisie, a także zainstalowanie aplikacji umożliwiającej uzyskanie praw roota (również pod ww. linkiem). Następnie uruchamiamy narzędzie systemowe X Terminal. Wpisujemy kolejno:

root

apt-get install smssend

apt-get install alarmed

chmod 4555 /usr/bin/pnatd

Po tym zabiegu w menu telefonu pojawi się nowa aplikacja – Alarmed.

Konfiguracja

Po uruchomieniu programu wybieramy New event. W kolejnym kroku wybieramy pole Alarm i zmieniamy jego wartość na Command execution. W polu Enter name mamy możliwość podania nazwy dla wykonywanego przez program zadania – nie ma ono znaczenia dla dalszego postępowania, pełni rolę informacyjną. W polu Enter command podajemy:

smssend –n 790200200 –m sms

gdzie:

790200200 – zastępujemy numerem telefonu, pod który chcemy wysłać wiadomość,

sms – oznacza treść wiadomości

Pozostaje już tylko wskazać termin wysyłki. W tym celu wybieramy przycisk Every minute. Wybierając odpowiednią opcję, możemy ustawić wysłanie wiadomość o konkretnej porze, ale również co dzień czy co minutę. Trzeba jedynie pamiętać o kosztach takiej zabawy, a także o tym, że stręczycielstwo jest karalne ;) Pozostaje zaznaczyć zdarzenie jako aktywne i voila!

Wymagania i instalacja

W niniejszym artykule przedstawiono sposób instalacji Wikipedii na Nokii N900 z systemem Maemo. Należy wpisać dodatkowe repozytoria w Menadżerze aplikacji, o czym więcej pisaliśmy w tym miejscu. Właśnie w nich (dokładniej w Extras) znajduje się aplikacja, która pozwoli na przeglądanie i czytanie artykułów z bazy danych. Jeśli mamy dodane repozytoria, przechodzimy do Menadżera a następnie wyszukujemy aplikację o nazwie Evopedia i instalujemy ją na telefonie. Sama aplikacja to jednak nie wszystko, ponieważ potrzebujemy jeszcze bazy artykułów. Tę można znaleźć pod adresem http://dumpathome.evopedia.info/dumps/finished. Polska wersja językowa zawiera 793 tysiące artykułów, zajmuje 1,4 GB i pochodzi z sierpnia 2010 roku. Można także pobrać inne wersje językowe – dla przykładu najobszerniejsza wersja angielska zajmuje prawie 12 GB. Pobraną bazę należy umieścić w pamięci urządzenia po uprzednim jej rozpakowaniu. Pierwsze uruchomienie aplikacji będzie skutkowało koniecznością wskazania folderu zawierającego bazę. Ściągnięta Wikipedia zawiera artykuły bez obrazów, jeśli zależy nam również na nich, program będzie wymagał połączenia z Internetem. Poniżej znajduje się kilka zrzutów ekranowych Evopedii. Zachęcam do testowania.

* – źródło: wikipedia

Instalacja MeeGo

Uruchomienie MeeGo wiąże się z wgraniem na kartę pamięci odpowiedniego obrazu systemu. Należy w tym momencie wspomnieć, iż wymagana jest karta pamięci najlepiej od klasy 6 wzwyż, gdyż w przypadku klas niższych system będzie działał delikatnie mówiąc niezbyt szybko. Kolejnym wymogiem jest pojemność karty – o ile dla pierwszych, początkowych wersji MeeGo wystarczy karta pojemności 2GB, to w przypadku najnowszych wydań bez karty 4GB się nie obędzie. Nie wiadomo, jak będzie „rozrastał” się system, nie jest wykluczone, że w przyszłości będzie wymagana karta o większej pojemności. Uprzedzam również, iż zawartość karty zostanie usunięta, a sama karta z systemu Maemo nie będzie funkcjonalna – tzn. mając kartę 8GB i na niej wgrany obraz MeeGo zajmujący połowę pojemności karty, pozostała część nie będzie dostępna do zapisu innych danych zarówno poprzez Maemo, jak i Windowsa.

Tyle, jeśli chodzi o wymagania dotyczące karty. Prócz tego należy uzbroić się w dwie rzeczy – odpowiedni obraz systemu MeeGo oraz program, dzięki któremu wgramy obraz na kartę pamięci. W opisywanym przypadku zainstalujemy obraz, choć proces instalacji jest analogiczny dla każdego obrazu. Z kolei program potrzebny do zapisania MeeGo na karcie pamięci pobrać można stąd.

Ostatnim elementem niezbędnym już w procesie uruchamiania systemu będzie U-Boot, pozwalający podczas uruchamiania urządzenia na wybór nośnika, z którego zostanie wczytany system. Jego obsługa została opisana na końcu artykułu.

Mając pobrany obraz systemu, rozpakowujemy archiwum. Uruchamiamy program Win32diskimager, wybieramy napęd, na którym umieścimy MeeGo oraz wskazujemy odpowiedni obraz z systemem. W moim przypadku konieczna była zmiana rozszerzenia pliku obrazu na *.img tak, aby obraz był widoczny dla programu. Przyciskiem Write zapisujemy plik na karcie pamięci – może to chwilę potrwać, więc w tym czasie instalujemy na telefonie U-Boota. Aby tego dokonać uruchamiamy Menadżera apilkacji i szukamy uboot-pr1.3.

Zakładam, że mamy dodane dodatkowe repozytoria, w którym znajduje się U-Boot (jak dodać dodatkowe repozytoria w tym artykule). Po zainstalowaniu U-Boota i wgraniu obrazu na kartę pamięci, wyłączamy telefon, umieszczamy kartę w slocie i uruchamiamy urządzenie. Naszym oczom ukaże się U-Boot i odliczanie. Czas 3 sekund powinien być wystarczający, aby wcisnąć jakikolwiek przycisk przerywający odliczanie, dając tym samym czas na wpisanie komendy uruchamiającej Maemo: run noloboot. My jednak zamierzamy uruchomić MeeGo, więc pozwalamy na zakończenie odliczania i uruchomienie systemu z karty pamięci (również w przypadku, gdy karty nie będzie w telefonie, bądź nie będzie ona zawierała systemu, uruchomi się Maemo). Po chwili system zostanie uruchomiony, choć przy pierwszym rozruchu może nie być demonem szybkości. Przy kolejnych powinno być szybciej. Usunięcie systemu sprowadza się do sformatowania karty pamięci, a także usunięcia U-Boota.

Jak usunąć MeeGo?:
komendy do wpisania w X-Terminalu:

apt-get –reinstall kernel
apt-get –reinstall kernel-flasher

Miłego testowania!

Co się zmieni?

N900 jest wyposażona w procesor ARM Cortex A8 z taktowaniem 600MHz. W zależności od naszego wyboru zmieni się oczywiście prędkość taktowania. Konsekwencją tego będą dwie rzeczy – po pierwsze urządzenie powinno być szybsze, po drugie przyspieszenie odbędzie się z dużym prawdopodobieństwem kosztem większego zapotrzebowania na energię i szybszym rozładowywaniem baterii. Dzięki opisanej metodzie nie tracimy żadnych ustawień w telefonie, danych, ani aplikacji – mimo to zalecam przed wykonaniem jakichkolwiek zmian sporządzenie kopii bezpieczeństwa – na wszelki wypadek. Jeżeli jednak będziemy chcieli zaktualizować firmware, to trzeba mieć na uwadze fakt, iż można będzie tego dokonać tylko Maemo Flasherem – aktualizacja poprzez Nokia Software Updater będzie niemożliwa. Na koniec jeszcze raz przypomnienie – urządzenie może ulec uszkodzeniu. Na tym kończy się lista możliwych zmian, a więc…

Jak się do tego zabrać

Zmiana częstotliwości taktowania procesora w przypadku N900 polega na wgraniu do urządzenia obrazu kernela. W tym celu wybieramy jeden z poniższych plików:

kernel 600mhz /domyślnie/

kernel 700mhz

kernel 750mhz

kernel 800mhz

kernel 825mhz

kernel 900mhz

kernel 930mhz (500mhz DSP)

W nazwie zawarta jest maksymalna prędkość procesora. W przypadku ostatniego kernela, prócz wprowadzenia zmian taktowania, nastąpi również zmiana prędkości procesora sygnałowego (Digital Signal Processor). Zadaniem DSP jest przejęcie części zadań procesora głównego CPU takich jak rozmowa telefoniczna czy transmisja danych. W zamyśle inżynierów taktowanie DSP wynosić powinno 430 MHz, dzięki kernelowi można je zmienić na 500 MHz. Zalecane jest stopniowe zwiększanie prędkości taktowania i szukanie granicy, gdzie urządzenie działa stabilnie.

Prócz kernela potrzebne będzie jeszcze oprogramowanie służące do jego wgrania. W tym celu pobieramy Maemo Flasher z tej strony. Po naładowaniu baterii możemy przejść do rzeczy…

Podkręcamy!

Zaczynamy od instalacji programu Maemo Flasher. Po jego zainstalowaniu w głównym katalogu programu umieszczamy pobrany obraz kernela. Domyślnie powinna to być ścieżka C:\Program Files\maemo\flasher-3.5\. Uruchamiamy zainstalowany program poprzez menu Start. W otwartym oknie linii komend wpisujemy:

flasher-3.5.exe -k nazwa_pliku_kernela -f -R

W międzyczasie wyłączamy N900 i podłączamy ją do komputera za pośrednictwem kabla USB z wciśniętym klawiszem U do czasu, gdy ujrzymy na ekranie symbol połączenia USB. Wracamy do okna z wpisaną komendą i wciskamy enter. Po kilku sekundach obraz jest wgrany do urządzenia, o czym informuje komunikat w programie. Można odłączyć telefon i sprawdzić efekty. W celu powrotu do standardowego taktowania wgrywamy obraz oznaczony powyżej jako domyślny.

Jak zainstalować…

Przede wszystkim trzeba mieć pewność co do posiadanej wersji Maemo w naszym sprzęcie. Można to zrobić poprzez Ustawienia -> Informacje o produkcie. Wymaganą wersją jest PR1.3, a więc w linii Wersja powinien widnieć wpis 20.2010.36.

Mając PR1.3 przystępujemy do instalacji aktualizacji. Aby tego dokonać uruchamiamy przeglądarkę w telefonie i przechodzimy na stronę z tym artykułem. Następnie klikamy w link. Uruchomi się Menadżer Aplikacji, który najpierw zapyta o dodanie kolejnego katalogu do repozytoriów, a następnie, jeśli zgodziliśmy się na jego dodanie, instalujemy aplikację Community SSU. Należy ją uruchomić i postępować zgodnie ze wskazówkami. Prawidłowo zaktualizowany telefon powinien się zrestartować. Do pełnego wykorzystania update’u zalecane jest również zainstalowanie aplikacji do nowych ustawień, np. CSSU Tuner.

…i co na tym zyskamy?

Aktualizacja oprogramowania wnosi wiele poprawek. Przede wszystkim należy zauważyć, iż w założeniach Nokia N900 jest urządzeniem przeznaczonym do łączności z Internetem. Determinuje to używanie telefonu w poziomie tak, aby przeglądanie stron było wygodniejsze, samo urządzenie też nieomal krzyczy, aby tak je trzymać (wystarczy spojrzeć na napisy Nokia i N900). W trybie pionowym pracuje tylko telefon. Tymczasem aktualizacja wnosi zupełnie inne spojrzenie na tę kwestię. Posługując się CSSU Tunerem można wymusić tryb pionowy we wszystkich aplikacjach. Oznacza to, że w zależności od położenia telefonu, wszystkie aplikacje będą dostosowywane do aktualnego widoku. Na chwilę obecną udało się opanować większość okien i przystosować do pracy w nowym układzie, choć zdarzają się jeszcze wyjątki. Należy do nich kalkulator czy odtwarzacz, jednak największą i najbardziej oczekiwaną zmianą jest dostosowanie do pracy w trybie portretowym pulpitów. Wciąż trwają nad tym prace i trzeba przyznać, że byłoby to sporą rewolucją w korzystaniu z telefonu. Obecny stan rzeczy pozwala już na w miarę komfortową obsługę jedną ręką w układzie pionowym i wydaje się, że umożliwienie wyświetlania pulpitów w tym trybie jest już tylko kwestią czasu. Skoro już jesteśmy przy pulpitach należy wspomnieć, że standardowo Nokia pozwala na pracę maksymalnie 4 pulpitom. Aktualizacja dodaje kolejne pięć dając razem aż dziewięć w pełni konfigurowalnych pulpitów. Za pomocą CSSU Tuner ustawimy efekt paralaksy, czyli pływających pulpitów. W zależności od ustawień pulpitu podczas przechodzenia między nimi będą na siebie zachodziły. Ponadto można ustawić obrót wokół osi Z podczas przechodzenia między trybem pionowym i poziomym, szybkość reagowania na kolejne polecenia użytkownika (np. podczas wchodzenia do menu ikony mogą pokazywać się błyskawicznie bądź powoli pojawiać) czy też stopień jasności tła po wejściu do menu. Standardowo Nokia rozmywa podczas otwarcia opcji to, co jest w tle, po aktualizacji zamiast rozmycia, tło przybiera odcienie szarości. Można także sterować widokiem otwartych okien poprzez wybór domyślnego stylu bądź jego zmianę na jedną lub dwie kolumny. Modyfikacja działa zarówno w trybie poziomym, jak i pionowym. Aktualizacja wnosi też możliwości związane z zoomem – telefon może reagować lekkim przybliżeniem podczas dotknięcia, a ponadto kombinacjami klawiszy CTRL+SHIFT+S i CTRL+SHIFT+F możemy przybliżać i oddalać praktycznie dowolne okno.

Prócz zmian kosmetycznych warto odnotować również zastąpienie aplikacji aparatu odpowiednim klonem. Dzięki temu zyskamy możliwość wykorzystania samowyzwalacza czy efektów zmiany kolorów – sepii, negatywu itp. Interesująca i bardzo efektowna jest wyświetlana odległość od fotografowanego obiektu. Według pojawiających się informacji w kolejnej aktualizacji również kalkulator zostanie zastąpiony odpowiednikiem. Podobny los spotka także odtwarzacz, dzięki czemu będzie możliwa jego obsługa w obu położeniach.

Głównym dowodzącym prac nad CSSU jest Mohammad Abu-Garbeyyeh, a wśród wielu pracujących nad projektem znalazł się nasz rodak Tomasz Pieniążek.