Kilka dni temu na naszej facebookowej stronie podlinkowaliśmy Wam artykuł ze screenami z przygotowywanego przez Mozillę systemu operacyjnego. I mimo że nie jest to absolutnie żadna rewelacja, to każdy z Was już teraz może przetestować go na własnym komputerze. Jak tego dokonać?

Windows

1. Otwórz ten link celem ściągnięcia paczki z systemem na dysk komputera.
2. Pobierz tę paczkę i wypakuj ją w dowolnym miejscu na dysku.
3. Utwórz skrót do pliku b2g.exe.
4. We właściwościach skrótu, jego lokalizacji, przed b2g.exe todaj linijkę „-profile”.
5. Uruchom przetworzony skrót i uruchom platformę. Jeżeli pojawi się zapytanie o kod zabezpieczający, wpisz 0000 (cztery zera).

Linux

1. Pobierz paczkę z systemem i zapisz ją na dysku twardym komputera.
2. Uruchom Terminal.
3. Wprowadź komendę: git clone https://github.com/mozilla-b2g/gaia gaia
4. Wprowadź komendę: make -C gaia profile
5. Wprowadź komendę: b2g/b2g -profile gaia/profile

Mac OS X

1. Pobierz paczkę z systemem i przenieś jej zawartość do folderu Aplikacje.
2. Uruchom Terminal.
3. Wpisz komendę: git clone https://github.com/mozilla-b2g/gaia gaia (do jej poprawnego zainicjowania mogą być wymagane biblioteki Git).
4. Wpisz komendę: make -C gaia profile (do jej poprawnego zainicjowania może być wymagana instalacja Xcode).
5. Wprowadź komendę: /Applications/B2G.app/Contents/MacOS/b2g -profile gaia/profile.

Zaznaczam, że FirefoxOS w obecnej odsłonie nie jest absolutnie niczym rewolucyjnym. System się zacina, nie jest funkcjonalny i ma być jedynie zarysem tego, co przygotowuje się dla nas w kwaterach Mozilli.

źródło

Jednym z zauważalnych przykładów unifikacji Google’a jest jest stosowanie czcionki Roboto, która dostępna jest w większości produktów koncernu, a także w samym Androidzie Ice Cream Sandwich. Jeżeli niekoniecznie korzystasz z mobilnego systemu Google’a, a chciałbyś zainstalować Roboto na swoim Windowsie/Linuksie/Macu/iOS-ie/czymkolwiek, to zapraszam do poradnika niżej.

Czcionka Roboto dopracowana jest pod każdym kątem. Ma odpowiednio dostosowana jako pogrubiona, kursywa, z przekreśleniem itd. Obsługuje także znaki diakrytyczne z wielu języków, w tym oczywiście polskiego. Czcionce można dokładniej przyjrzeć się na oficjalnej stronie Androida. Ja zaś wyjaśnię, jak zainstalować tę czcionkę na wielu różnych systemach.

Gdziekolwiek jednak zechcesz zainstalować Roboto, najpierw musisz zaopatrzyć się w archiwum skompresowane z czcionką, dostępne pod tym adresem.

Windows

Jeżeli chcesz używać czcionki Roboto na systemie Windows, to po ściągnięciu i wypakowaniu do dowolnego folderu plików z czcionkami, zaznacz wszystkie pozycje z rozszerzeniem .ttf, kliknij prawy przycisk myszy i wybierz opcję Zainstaluj. Ewentualnie możesz skopiować zaznaczone wcześniej pliki do lokalizacji //Windows/Fonts – efekt ten sam, jak przy wyborze opcji z instalacją.

Linux

Po wypakowaniu czcionek gdzieś na dysku Linuksa, skopiuj wszystkie pliki z rozszerzeniem .ttf do folderu .font w głównej lokalizacji systemowej. Jeżeli taki nie istnieje, utwórz go. Jednak przede wszystkim aktywuj funkcję wyświetlania ukrytych folderów i plików.

Mac

Przeciągnij pliki z czcionkami do programu Font Book.

Android

Jako że Roboto dostępny jest na najnowszym Androidzie Ice Cream Sandwich, niektórzy pewnie chętnie zainstalowaliby go na starszych wersjach systemu Google’a. Do tego jednak wymagany jest root i aplikacja Font Changer. Przekopiuj pliki z czcionką do folderu .fontchanger (jeżeli nie istnieje – utwórz go) na karcie pamięci Androida. Następnie uruchom aplikację Font Changer i z listy dostępnych czcionek wybierz Roboto.

iOS

Domyślną czcionką w iPhone’ach, iPadach i iPodach touch jest apple’owski Myriad Pro. Jednak jeżeli ktoś chciały zasmakować Roboto, to najpierw trzeba odblokować oprogramowanie (jailbreak). Potem należy zainstalować z Cydii darmową aplikację BytaFont, znów powrócić do Cydii celem pobrania czcionki Roboto (wystarczy wpisać Roboto i pojawi się plik z czcionką). Na końcu zostaje uruchomienie BytaFont i wybranie Roboto jako natywną czcionkę systemu.

Potrzebujemy

1. Uaktywnione repozytorium extras – o czy można poczytać w tym wpisie;
2. Połączenia z internetem – do pobrania Debiana.

Zaczynamy od pobrania aplikacji o nazwie easy-deb-chroot przez Menadżera aplikacji lub FAM. Kolejnym krokiem po zainstalowaniu pakietu, jest instalacja obrazu. Wykonujemy to uruchamiając DeB Img Install (pojawi się w menu po zainstalowaniu easy-deb-chroot). Potrzebne będzie połączenie z internetem, więc jeśli jeszcze nie jesteśmy w sieci – uruchamiamy połączenie. Instalator zapyta, jaką wersję i gdzie chcemy zainstalować. Ponieważ pobieranie pliku obrazu trwa dość długo, proponuję pobrać go za pomocą komputera, a następnie umieścić w telefonie – wówczas instalator dokona rozpakowania obrazu. Obrazy znaleźć można tutaj. Samo rozpakowywanie obrazu również będzie chwilę trwało, więc odkładamy telefon i pozwalamy mu spokojnie działać. Zakończenie procesu zostanie nam zakomunikowane dźwiękiem i wibracją.

Otrzymujemy

Pomyśnie zakończony proces pozwoli nam uruchomić Debiana – za pomocą Debian LXDE.

Ukaże się krótka notatka dotycząca minimalizowania okna, klikamy OK. Uzyskamy wówczas poniższe okno:

Kilka przykładowych widoków:

Na koniec ważna uwaga: nie powinno się zamykać Debiana przez x w oknie maemo, prawidłowe zamknięcie następuje poprzez Menu – Logout – Shoutdown!