Za tą modyfikacją stoją, jak zawsze, chłopaki z XDA Developers. Niestety, jak bywa w przypadku tego rodzaju kombinacji, system nie działa do końca sprawnie. Jak można przeczytać na łamach wspomnianego forum, system ma wiele niedociąginęć i zdecydowanie nie nadaje się do codziennego użytku. Nie działa na przykład aparat, a ogólna wydajność systemu jest na bardzo niskim poziomie – wskutek nieudostępnienia jeszcze przez Motorolę odpowiednich sterowników. Niemniej jeśli powyższe informacje nikogo nie zrażają, zapraszam do korzystania z poradnika.

Redakcja HelpGSM nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody powstałe w wyniku stosowania zamieszczonych niżej instrukcji.

Na początku musisz wykonać kilka czynności we własnym zakresie, a mianowicie: odblokuj bootloader swojego tabletu, uzyskaj dostęp do roota oraz sflashuj ClockworkMod Recovery, używając ROM Manager. Jeżeli wszystko zostanie zrobione, przejdź dalej.

Instrukcja

1. Pobierz ROM Ice Cream Sandwich w paczce .ZIP, znajdującej się na forum XDA Developers oraz pobierz Google Apps for ICS (pod tym samym linkiem co ROM). Pobrane pliki przenieś bezpośrednio na kartę pamięci.
2. Uruchom ROM Manager i naciśnij Reboot into Recovery. Twój tablet wówczas powinien uruchomić się w trybie Recovery. Jeżeli operacja się nie powiodła, powtórz ją.
3. Z poziomu ClockworkMod Recovery (CMR) wybierz opcję wipe data/factory reset, wipe cache oraz wipe dalvik cache.
4. Wykonaj flash Twojego nowego Androida poprzez install zip from sdcard > choose zip from sd card > <wybierasz plik z pobranym ROM-em>.
5. Podobnie, aby zainstalować aplikacje Google’a: install zip from sdcard > choose zip from sdcard > <paczka z plikami google’a>.

Więcej informacji na temat poradnika można zaczerpnać na forum XDA Developers, pod wskazanym wyżej adresem.

Niestety, instrukcja nie ogranicza się wyłącznie do zainstalowania jednej aplikacji, a drobnych kombinacji. Na ich pomysł wpadł jeden z użytkowników forum XDA Developers.

Będziesz potrzebował:

• programu ADB zainstalowanego na komputerze;
• zrootowaną Motorolę Photon 4G;
• aplikację Gtalk z wideorozmowami (plik .APK);
• odpowiedni plik LIB, niezbędny do pomyślnego przeprowadzenia modyfikacji.

Instrukcja

1. Zakładając że twój telefon jest już zrootowany, pobierz wszystkie programy niezbędne do przeprowadzenia modyfikacji.
2. Uruchom wiersz poleceń ADB i wpisz następujące komendy: „ADB Shell”, a następnie „SU”.
3. Spraw, aby twoja partycja była nie tylko zdolna do odczytu, ale także zapisu. W tym celu wpisz następujące komendy: „/bin/mount -o remount,rw /system”, „exit”, „exit”.
4. Przenieś pobrany plik libtalk_jni.so na kartę pamięci. Aby to zrobić, w ADB wpisz: „adb push libtalk_jni.so /sdcard/”.
5. Plik libtalk_jni.so skopiuj do lokalizacji /system/lib. Aby to zrobić, wpisz: ”cp /sdcard/libtalk_jni.so /system/lib/”.
6. Wpisz dwukrotnie komendę „exit”.
7. Przenieś plik Talk2.apk z naszym Gtalkiem na kartę. W tym celu w ADB wpisz: adb push Talk2.apk /sdcard/.
8. Pobierz z Marketu dowolny menedżer plików i zainstaluj skopiowany wcześniej plik, na przykład aplikację ES File Explorer.
9. Zrestartuj urządzenie i sprawdź, czy wszystko działa według zamierzeń.

Więcej informacji na ten temat możesz uzyskać bezpośrednio na forum XDA Developers.

Standard, o którym często zapominamy

Każdy telefon, jak również karta SIM, mają możliwość zabezpieczenia użycia przez ustalenie odpowiednio hasła blokującego sprzęt przed użyciem innej karty SIM oraz kodu PIN. O ile o ustalenie pierwszego pokusi się wielu użytkowników, to ustawienie PINu dla wielu jest postrzegane jako problem, nie zabezpieczenie. Problem, ponieważ gdy wyłączymy telefon albo zwyczajnie się rozładuje, to kolejne uruchomienie spowoduje pytanie o kod. Ta niedogodność to jednak niewielka cena w porównaniu z rachunkiem za nieautoryzowane połączenia. Apropos połączeń – warto również zablokować u operatora (a większość umożliwia założenie takiej blokady) połączenia i smsy z numerami specjalnymi o podwyższonej płatności. Jeden sms może kosztować nawet 30,75 zł (po podwyżce VATu), a smsów takich do momentu zgłoszenia i zablokowania nowy „właściciel” może wysłać sporo. Jeśli już jednak zdarzy się, że utracimy w wyniku kradzieży, rozboju czy napadu naszą własność, należy pamiętać, że prócz blokowania karty operator ma prawny obowiązek zablokowania numeru IMEI – na wniosek poszkodowanego. W praktyce chcąc skorzystać z takiej blokady należy przedstawić szereg dokumentów, w tym dowód zakupu, czy zgłoszenie kradzieży na policji z wyszczególnionym numerem IMEI (!) urządzenia. Nie jest to procedura nie do przejścia, pojawia się jednak pytanie co do jej skuteczności. Po pierwsze należy zauważyć, że telefon blokowany jest w polskich sieciach – nie zaloguje się więc do naszych operatorów, ale może służyć z powodzeniem na przykład komuś za naszą wschodnią granicą. Po drugie, blokada polega na uniemożliwieniu zalogowaniu urządzenia o danym numerze IMEI do sieci operatora. Co prawda zmiana numeru identyfikacyjnego telefonu nie jest do końca legalna, ale czy uważacie, że powstrzyma to przed jego modyfikacją kogoś, kto sprzęt ukradł? Ja mam wątpliwości… A może jestem po prostu człowiekiem małej wiary? Niezależnie od tego, warto poznać rozwiązania wykraczające ponad standardową ochronę.

Blokada bezpieczny.telefon

Nie można wykluczyć, że utrata telefonu nas nie dotknie. Zdarza się to najbardziej ostrożnym i uważnym ludziom. Padają ofiarami kradzieży bądź swojego gapiostwa. Oczywiście pierwsze, co wypadałoby zrobić, to zablokować telefon i kartę. W sytuacji stresującej często jednak trudno przypomnieć sobie numer biura obsługi, zresztą poza garstką świadomych użytkowników niewielu pamięta takie numery. Są one przecież zapisane w telefonie… Telefonie, który właśnie straciliśmy… Załóżmy jednak, że pamiętamy numer. Żeby zadzwonić, trzeba mieć aparat. Telekomunikacja Polska, jako operator o dominującej pozycji na rynku zobligowana jest do udostępnienia automatów w określonej liczbie na kilka tysięcy osób. Tylko szczerze – kto z Czytelników posiada kartę do automatu, aby móc wykonać połączenie? Dzwoniąc z komórki za przyjemność rozmowy z biurem obsługi zapłacimy zazwyczaj minimum złotówkę, więc nie ma co liczyć na bezpłatne połączenie z budki. Idąc dalej, duża liczba osób posiada po dwa i więcej telefonów, nie koniecznie w tej samej sieci, co pociąga za sobą konieczność wyboru, który blokujemy najpierw. Trzeba mieć świadomość, że w tym czasie z drugiego mogą już być wykonywane połączenia. Co wybierzesz: pierwszy służbowy, potem prywatny, czy na odwrót? Aby uniknąć wszystkich przytoczonych problemów powstała firma specjalizująca się w pomocy w blokowaniu kart i telefonów oraz pomocy przy ich odzyskaniu. Chodzi o mySafety, firmę dostępną pod adresem www.blokada.pl. Zawarcie umowy oznacza upoważnienie mySafety do występowania w naszym imieniu w przypadku wystąpienia konieczności blokady karty SIM. Co ważne, ochroną może być objętych więcej telefonów, nie ma znaczenia, operator. Odpada więc kwestia wyboru, co blokować w pierwszej kolejności. Zwróciłem uwagę na możliwość wystąpienia problemu z połączeniem z infolinią operatora – w przypadku mySafety otrzymujemy numer typu 0-800, a więc połączenie jest bezpłatne. Wystarczy, że zachowamy ciąg cyfr poza telefonem – choćby na kartce w kieszeni koszuli – przy kradzieży portfel może też ucierpieć, więc nie ryzykowałbym umieszczenia numeru właśnie tam… Na marginesie mamy również możliwość szybkiej blokady kart, po szczegóły jednak należy już sięgać na stronę www.blokada.pl. Wspomniałem również o możliwości pomocy w odzyskaniu sprzętu. Istnieje wariant ochrony, w którym otrzymujemy komplet naklejek do umieszczenia na przykład na telefonie. Załóżmy, że sprzęt zgubiliśmy, a znalazca chciałby go zwrócić. Jest jednak problem, jeśli telefon się rozładował, mamy założoną blokadę klawiatury na kod czy podczas upadku uszkodził się wyświetlacz. Bywa, że trafi taki sprzęt do biura rzeczy znalezionych. Ręka do góry kto wie, gdzie takie biuro znajduje się w jego mieście… Las rąk… W takim przypadku pomocna może się okazać naklejka identyfikacyjna z numerem infolinii mySafety. Znalazca, po kontakcie z firmą, uzyska nagrodę, a zguba trafi do właściciela – bez dodatkowych kosztów.

Ubezpieczenie telefonu u operatora

O tej możliwości głośno zrobiło się dopiero ostatnio, gdy usługę reklamuje Orange. W rzeczywistości oferta ubezpieczenia telefonu i karty jest już dość leciwa i dostępna co najmniej od 2007 roku. Winien jestem małe sprostowanie. Otóż ubezpieczenie nie zawsze jest wykupowane u operatora. Różne są firmy, z którymi telekomy współpracują w tym zakresie. I tak, wspomniany Orange jeszcze przed rokiem jako partnera miał ACE European Group Ltd., w tej chwili jest nim MetLife Insurance Limited oraz PZU. Własną ofertę ubezpieczeń posiada również Era. Zakres ubezpieczenia w obu przypadkach jest dość podobny. Poniżej grafika przedstawiająca korzyści ubezpieczenia telefonu w Erze:

Podobnie sprawa wygląda w Orange:

Jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach. Wiadomo, że są to tak zwane usługi dodane i nikt nie decyduje się na ofertę danego operatora uwzględniając jedynie fakt możliwości ubezpieczenia. Zanim jednak na ubezpieczenie się zdecydujemy, wypada sprawdzić, czy obejmuje ono nieautoryzowane połączenia za granicą, czy z uprawnień wynikających z ubezpieczenia można korzystać wielokrotnie, czy możliwość zakupu nowego telefonu nie jest obwarowana dodatkowymi warunkami, jak na przykład zakup możliwy tylko wówczas, gdy skradziono telefon wraz z kartą SIM z uruchomioną usługą ubezpieczenia. Nie od dziś wiadomo, że ubezpieczyciel to dobry partner – do czasu, gdy płacimy składkę, bywa różnie, chcąc egzekwować swoje prawa.

Czy warto?

Opisane powyżej usługi nie są oczywiście darmowe. W przypadku mySafety cena podstawowej ochrony wynosi 89zł za 12 miesięcy. Cena obejmuje prócz ochrony telefonu, również karty płatnicze (kredytowe) i klucze. Ubezpieczenie u operatora zależy od wysokości abonamentu i zakresu ochrony. Najniższy koszt to 5zł miesięcznie w przypadku oferty Ery Rodzina 20, dla Orange minimum to 7,99. Oczywiście ocenę, czy warto, a jeśli, to w jakim zakresie, każdy podejmie sam. Trzeba pamiętać jednak, że sprzęt, za który u operatora płacimy złotówkę, w rzeczywistości jest warte o wiele więcej.

Dla klientów: mBank

Wydawca: Grupa Onet.pl S.A. – aplikacja oficjalna

Tytuł: mBank iPhone

Przeznaczona na platformy: iPhone

Aplikacja dostępna w App Store

Funkcjonalność:

„Oddajemy w Wasze ręce kolejny kanał informacyjny, dzięki któremu każdy Klient mBanku posiadający iPhone’a będzie mógł w łatwy i szybki sposób sprawdzić nurtujące go informacje” – w ten sposób swoją aplikację reklamuje pierwszy wirtualny bank w naszym kraju – mBank. W zasadzie jest w tym sporo racji – dzięki aplikacji klient może sprawdzić, gdzie znajdują się najbliższe bezprowizyjne bankomaty oraz wpłatomaty, dowie się, jakie są aktualne kursy walut czy sprawdzi newsy ze świata biznesu. Użytkownik ma możliwość sprawdzenia aktualności z życia mBanku na blogu, a nawet poprzez zakładkę mBank TV obejrzy mVigeoBlogi, komentarze rynkowe czy spoty reklamowe. Wszystko pięknie, ale… Aplikacja nie zbiera jednak dobrych ocen od użytkowników. Głównym i w zasadzie podstawowym powodem jest brak dostępu do systemu transakcyjnego – aplikacja nie umożliwi choćby prostego podglądu stanu rachunków, o realizacji przelewów nie wspominając. Owszem, w pierwszych linijkach przytoczyłem opis aplikacji według bankowców, w którym jasno określono, iż aplikacja to „kolejny kanał informacyjny”, jednak po banku, który jak sam o sobie pisze, jest „liderem bankowości elektronicznej i mobilnej dla Klientów indywidualnych oraz  mikrofirm” spodziewałem się więcej. Dużo więcej i czytając wpisy pod aplikacją na blogu czy w App Store śmiem twierdzić, że nie tylko moje oczekiwania nie zostały spełnione… Jak wiadomo, potrzeba matką wynalazków, dlatego też powstała aplikacja opisana poniżej.

______________________________________________________________________________________

Dla klientów: mBank

Wydawca: SMSoid/Sebastian Jaśkiewicz – aplikacja nieoficjalna

Tytuł: Bankoid

Przeznaczona na platformy: Android

Aplikacja dostępna w Android Market

Funkcjonalność:

Bankoid nie dostarcza informacji o lokalizacjach bankomatów. Klienci mBanku nie znajdą w nim filmów o błyskotliwych zmianach w kolorystyce systemu transakcyjnego. Nie dowiedzą się też, co nowego bankowcy wypisują na blogu… Mimo to, aplikacja jest chwalona przez większość użytkowników za jedną, zasadniczą różnicę w stosunku do programu  mBanku: umożliwienie wygodnego i łatwego dostępu do rachunków. Dzięki Bankoidowi klienci mogą wykonywać przelewy jednorazowe oraz zdefiniowane (po wyłączeniu reklam), doładowywać konto telefonu czy pobierać historię operacji. Jak przekonuje autor, aplikacja łączy się z bankiem używając bezpiecznego, szyfrowanego połączenia. Tu jednak pojawia się zgrzyt. Otóż przedstawiony program nie jest oficjalną aplikacją rekomendowaną przez mBank. Oznacza to, że w zasadzie użytkownik na własną odpowiedzialność podaje identyfikator i hasło do systemu transakcyjnego. Dlatego też nie wszyscy są przychylni temu programowi. Nie odmawiając oczywiście autorowi dobrych chęci i braku złych intencji, należy poważnie zastanowić się, czy ryzyko logowania do swojego „skarbca” przez niezaufane źródło rzeczywiście jest rozsądnym ruchem. Być może jednak ktoś z mBanku dostrzeże braki w swojej ofercie i dzięki takim ludziom, prześcigającym w realizacji pomysłów bankowców, poczuje się zawstydzony i zmotywowany do uzupełnienia luki.

______________________________________________________________________________________

Dla klientów: Alior Bank

Wydawca: Alior Bank – aplikacja oficjalna

Tytuł: Alior Bank

Przeznaczona na platformy: iPhone

Aplikacja dostępna w App Store

Funkcjonalność:

Aplikacja Alior Banku po zainstalowaniu przywita nas ekranem Lokalizacji, z którego można znaleźć najbliższe placówki banku oraz bankomaty cash4you i Euronetu. Wyszukiwanie i zakres prezentowanych informacji zostało dokładnie przemyślane, dzięki czemu użytkownik może dotrzeć do konkretnej placówki na wiele sposobów dowiadując się finalnie takich szczegółów jak godziny otwarcia czy dostępności bankomatu. Podobnie jak w aplikacji mBanku, również tutaj znaleźć można kursy walut oraz nowości z życia banku. Gdy przyjrzymy się dokładniej, zauważymy też podobieństwo do Bankoida, a to za sprawą dostępu do rachunków z poziomu programu. Dużym plusem jest fakt, iż program pozwoli również na podejrzenie kart oraz lokat. Rzeczą, która zwróciła moją uwagę, jest możliwość uzyskania szybkiego połączenia z infolinią Alior Banku np. w przypadku chęci zastrzeżenia karty – wszak wiadomo, że karty nigdy nie traci się w miłych okolicznościach i ostatnią rzeczą, o której będzie pamiętał pokrzywdzony będzie z pewnością numer telefonu do banku. Plus również za angielską wersję językową. Jedynym minusem programu jest ograniczenie obsługiwanych platform – jednak biorąc pod uwagę możliwości opisywanego wcześniej programu konkurencji, ten robi pozytywne wrażenie. W końcu „wyższa kultura bankowości”…

______________________________________________________________________________________

Dla klientów: Raiffeisen Bank

Wydawca: Raiffeisen Bank – aplikacja oficjalna

Tytuł: Mobilny Bank, VIP Mobile

Przeznaczona na platformy: Symbian S60 (minimum 9), Windows Mobile 5.0 lub 6.x, BlackBerry, iPhone, iPad, telefony obsługujące Javę

Aplikacja dostępna z poziomu strony Mobilny Bank

Funkcjonalność:

Napisano, że ostatni będą pierwszymi. Aplikację VIP Mobile zostawiłem na deser celowo. Przede wszystkim na szczególne wyróżnienie zasługuje fakt obsługi dużej liczby systemów operacyjnych. Można oczywiście doszukiwać się braku Androida czy WP7, jednak pod względem różnorodności przewyższa zarówno ofertę mBanku, jaki i Aliora. Dodatkowo program jest bardzo rozbudowany. Oprócz standardowych operacji do wykonania na rachunku użytkownik ma możliwość zakładania lokat, aktywacji kart kredytowych czy doładowań telefonów. Ponadto bank nie zostawia żadnego użytkownika samemu sobie oferując na stronie programu szczegółowe instrukcje oraz filmy instruktażowe w serwisie youtube. Poniżej prezentacja możliwości programu na przykładzie iPhona:

______________________________________________________________________________________

Jak widać bankowość w telefonie może być bardzo dobrym uzupełnieniem standardowego dostępu do rachunku z poziomu komputera, o ile jest przemyślana pod względem funkcjonalności i ergonomii użytkowania. Niektórzy, jak Raiffeisen Bank, dostrzegają już takie potrzeby klientów i wychodzą im naprzeciw, inni, jak mBank, zdają się karmić użytkowników papką marketingową. Powstała niedawno aplikacja ułatwiająca dostęp do systemu transakcyjnego pokazuje, że to właśnie jest kierunek, w którym powinno się rozwijać oprogramowanie dostarczane przez banki. Obserwując fora i słuchając wypowiedzi posiadaczy kont w różnych bankach można stwierdzić, że zdecydowana większość z chęcią zainteresowałaby się taką aplikacją. Dlaczego nie zainteresuje? Powód jest banalny: aplikacja nie ma „błogosławieństwa” banku, a co za tym idzie nie można stwierdzić, czy jest bezpieczna. Głośno było niedawno o wirusie zwanym Zeus, atakującym m. in. klientów kilku polskich banków. Każdy system zabezpieczeń, jakkolwiek by nie był zaawansowany, posiada minimum jedno słabe ogniwo – jest nim człowiek. Na tym właśnie bazował twórca Zeusa, wykorzystując nieuwagę i brak ostrożności ze strony ofiary. Nieświadomy użytkownik, postępując według wskazówek hakera, instalował w telefonie aplikację przechwytującą hasła smsowe. Jakie konsekwencje tego mogły wyniknąć, nie trzeba raczej nikomu wyjaśniać. Dlatego też korzystanie z aplikacji – owszem, ale tylko w przypadku, gdy znamy źródło i mamy pełną wiedzę na temat możliwości programu, a wiedzę tę najlepiej czerpać bezpośrednio z obsługującego nasz rachunek banku.

Tymczasem z powodu łudząco podobnej nazwy do sądu trafił już pozew właściciela App Store – Apple.

Appstore znaleźć można pod tym adresem.

1. Wygląd

Warto zaznaczyć, że wygląd Windows Phone 7 jest dość specyficzny. Jedni pokochają go, a inni znienawidzą. Interfejs jest bardzo minimalistyczny, konkretny i banalny w obsłudze. Ponadto jest utrzymywany w kilku konkretnych barwach, dzięki czemu użytkownik nie będzie narzekał na mnóstwo bijących kolorów po oczach. Windows Phone 7 jest dużo lepszy w obsłudze niż Android, który może się wydać nowemu użytkownikowi chaotyczny, niezorganizowany i nieprzyjemny – system Windows Phone 7 sprawia zupełnie odwrotne wrażenie. Jego prostotę można porównać do Apple iOS, chociaż wszystko zależy od gustów użytkownika.

2. Żywe ikony

Windows Phone 7 jest całkiem innym systemem niż Windows Mobile, to nie ulega najmniejszym wątpliwościom. Interfejs mobilnego systemu Microsoftu został napisany całkowicie od nowa, a jedną z jego ogromnych zalet są tzw. żywe ikony (Live Tiles). WP7 nie tylko wyświetla grafikę z symbolem konkretnej aplikacji, ale na stosownym, niebieskim kwadracie prezentuje również ilość nowych zdarzeń zaszłych w danej aplikacji. Na przykład wyżej można zaobserwować, że do użytkownika wykonano 2 nieodebrane połączenia, wysłano 3 wiadomości SMS, a także 25 maili. Pomimo swojego bardzo prostego wyglądu, żywe ikony są bardzo dobrym pomysłem.

3. Działanie „w chmurze”, czyli SkyDrive oraz MyPhone

Najnowsze dziecko Microsoftu na komórki zostało wyposażone w dwie bardzo istotne funkcje – SkyDrive oraz MyPhone. Ta pierwsza – jak sama nazwa wskazuje – jest charakterystyczną zewnętrzną pamięcią smartfona. Dzięki tej usłudze otrzymujesz 25 GB wolnego miejsca na koncie SkyDrive, gdzie możesz umieszczać swoje pliki ze smartfona. Zarządzanie zawartością SkyDrive odbywa się za pośrednictwem połączenia internetowego.

Zaś MyPhone to mały pakiet narzędzi, który pozwala zdalnie zarządzać smartfonem, a właściwie czuwać nad jego bezpieczeństwem. Za pomocą komputera możesz zablokować urządzenie, wysłać do niego wiadomość, wymazać jego zawartość, a także zlokalizować smartfona na mapie. Usługa MyPhone jest bardzo podobna do Find my iPhone od Apple.

4. Dopracowany Lock Screen

Każda platforma, która jest przeznaczona dla dotykowych smartfonów, ma zaimplementowany tzw. Lock Screen. Jest to pierwszy ekran, który ukazuje się użytkownikowi tuż po wybudzeniu urządzenia. Lock Screen ma iOS, Android, a także Windows Phone 7. Na tym ostatnim kwestia Lock Screena została rozwiązana w bardzo fajny sposób, ponieważ użytkownik otrzymuje estetyczny ekran, na którym wyświetlane są najważniejsze informacje dotyczące działania telefonu. Użytkownik od razu widzi, czy odebrał jakieś wiadomości bądź czy czekają na niego nieprzeczytane maile.

5. Huby

Windows Phone 7 wprowadza na komórki coś nowego. Coś, czego nie spotkamy na żadnym innym systemie, a mianowicie huby. Są to pewne aplikacje, które gromadzą w sobie dane pozyskane z wielu źródeł na konkretny temat. Windows Phone 7 oferuje 6 różnych hubów: People, Music, Video, Photos, Games oraz Office. I przykładowo taki hub People służy wyświetlaniu kontaktów użytkownika. Oczywiście People nie korzysta tylko z tych danych, co mu podamy. Jeśli smartfon zostanie zintegrowany np. z Facebookiem, to WP7 automatycznie pobierze dane z serwisu i przypisze stosowne informacje wybranym kontaktom. Podobnie działa muzyka i wideo, gry czy Office. Aplikacje-huby są bardzo pomysłowo zaprojektowane i przeglądanie ich to czysta przyjemność.

6. Prędkość, intuicyjność

Ku mojemu zdziwieniu, jak pierwszy raz wziąłem do ręki smartfona z Windows Phone 7, byłem zdziwiony precyzją dotyku. Jest on niemal tak dobry, jak ten znany z iPhone’ów. Poruszanie się po menu to czysta bajka – system w ogóle się nie zacina, wyświetlając przy tym różne animacje przejść pomiędzy oknami aplikacji czy menu. To całkowite przeciwieństwo Windows Mobile czy Androida, gdzie lekkie zadyszki systemu są na porządku dziennym.

Fenomen PicMe polega na tym, że dana aplikacja pozwala na wykonywanie screenshotów za pośrednictwem przeglądarki internetowej komputera. Co więcej, PicMe umożliwia również w pewien sposób kontrolowanie tego, co dzieje się na ekranie smartfona. Całość prezentuje się następująco:

Do poprawnego wykonywania screenów za pomocą PicMe wymagane jest połączenie WiFi – zarówno komputer, jak i smartfon z Androidem muszą być podłączone do tej samej sieci. Ponadto aplikacja wymaga od smartfona uprawnień roota, więc wcześniej należy odpowiednio odblokować oprogramowanie.

Instrukcja

1. Zainstaluj z Android Marketu aplikację PicMe (Screen Grabber).
2. Upewnij się, że zarówno komputer, jak i telefon są podłączone do tej samej sieci WiFi.
3. Uruchom PicMe i akceptuj warunki umowy licencyjnej.
4. Na ekranie smartfona powinien wyświetlić się ekran z wyświetlonym adresem internetowym. Przepisz go do pola adresu w przeglądarce komputerowej komputera, po czym go otwórz.
5. Po chwili powinien ukazać się obraz ze smartfona. Jeśli tak się stanie, w PicMe naciśnij przycisk Hide i przejdź do ekranu, którego screen chcesz wykonać.
6. Jeśli dany ekran zostanie pomyślnie wyświetlony na ekranie komputera, kliknij na niego prawym przyciskiem myszy, po czym wskaż opcję Zapisz obraz.

Jak wspomniałem wyżej, wykonywanie zrzutów ekranu to nie wszystko, co potrafi PicMe. Jeśli już pomyślnie nawiążesz połączenie pomiędzy komputerem a telefonem, za pomocą myszki możesz w pewien sposób zarządzać tym, co dzieje się w telefonie. Możesz uruchamiać aplikacje, zarządzać ustawieniami urządzenia, a nawet uruchomić aplikację Aparat i cieszyć się spowolnionym obrazem przesyłanym z telefonu.

Drugim najbardziej popularnym telefonem wśród Androidów jest Motorola Milestone – najnowsze dziecko amerykańskiego koncernu. Już na pierwszy rzut ona widać,
że projektanci Motoroli pozostają wierni swoim wieloletnim upodobaniom i nawet smartphone z najnowocześniejszym system wyglądem przypomina większego brata telefonu V3. Jego obudowa została wykonana
z wysokiej jakości materiałów, a połączenie aluminium i czarnego plastyku sprawia wrażenie solidnej, wojskowej konstrukcji. Wewnątrz tej nieco kanciastej obudowy mieści się równie wysokiej klasy urządzenie oparte na procesorze ARM Cortex 600 Mhz, który w połączeniu
z bardzo dobrym wyświetlaczem 3,7” WVGA sprawia, że system Andoid 2,1 zainstalowany w tym urządzeniu działa naprawdę stabilnie i szybko. Motorola postawiła w tym modelu przede wszystkim na jakość multimediów, dlatego znajduje się w nim 5MP kamera z cztero krotnym zoomem oraz podwójną lampą błyskową LED. Równie wysoką klasę prezentują tory audio Milestone, dzięki temu słuchanie muzyki oraz oglądanie filmów jest bardzo przyjemne na tym modelu. Jak zwykle Motorola dołączyła dobrej klasy słuchawki odtwarzające czyste dźwięki
z potężnym basem. Milestone ma również kilka minusów, do których zaliczyć można szybko brudzący się ekran, brak zaślepek na gniazdach zewnętrznych czy brak obsługi wielu kodeków np. DivX. Na pewno największym minusem tego smartphona jest bardzo krótki czas działania, ponieważ zupełnie naładowana bateria pozwoli nam używać tego telefonu przez około jeden dzień.

Samsung Galaxy Tab to chyba największy smartphone dostępny obecnie na rynku. Posiada aż 7” dotykowy ekran o rozdzielczości WSVGA, czyli
w zasadzie jakości HD. Zainstalowany w nim system Android 2,2 pracuje na procesorze Cortex 1Ghz z akceleratorem Power VR co przy 512 MB Ram sprawia, że jest on naprawdę szybki. Uznać należy, że tego typu urządzenia nie przypominają już w niczym telefonów komórkowych, lecz są raczej przenośnym centrum rozrywki, biurem oraz systemem nawigacyjnym. Galaxy Tab posiada wbudowany GPS, który w połączeniu z darmową aplikacja Google Maps zmienia to urządzenie w panel nawigacyjny o potężnych rozmiarach wyświetlanej mapy. Należy zaznaczyć, że smartphone ten posiada chyba największą baterie wśród tego typu urządzeń – 4000 mAh – pozwala na odtwarzanie plików video prawie przez 10 godzin. Niestety w tym modelu nie możemy liczyć na wykonywanie dobrych zdjęć, ponieważ kamera posiada tylko 3MP i nie jest wysokiej jakości. Również wymiary urządzenia raczej odstraszają, lecz jak na początku napisano – raczej nie jest to już tylko zwykły telefon
z wieloma dodatkowymi funkcjami, a raczej przenośne centrum multimedialne z możliwością telefonowania.

Opis telefonów z systemem Android

Krótki opis kilku modeli telefonów z Androidem wraz z ich podstawowymi zaletami
i wadami – jak np. pojemnościowy ekran dotykowy.

Jednym z największych i najbardziej popularnych producentów smartphonów jest firma HTC – producent wprowadzonego pod koniec 2008 roku modelu HTC G1.
Jest to jeden z najciekawszych modeli wyprodukowanych w tajwańskiej firmie, choć jak wszystko, co nowe i nowoczesne posiada wielu zwolenników oraz wrogów. G1 charakteryzuje się 3,2” ekranem dotykowym z pojemnościową matrycą,
co zapewnia bezproblemową jego obsługę bez użycia stylusa. Oczywiście jak we wszystkich tego typu ekranach dość dużym minusem są ślady i odciski palców pozostawiane na ekranie. Telefon jest dość duży i niestety ciężki – waży aż 158 gramów jednakże daje to uczucie dużej stabilności podczas pisania smsów. G1 posiada wysuwaną klawiaturę Qwerty, która dzięki zachowaniu rozsądnych odległości między poszczególnymi klawiszami jest bardzo wygodna, a po kilku dniach użytkowania może być porównywalna z klawiaturą komputera. Urządzenie zostało wyposażone w bardzo szybki procesor Qualcomm 528 Mhz, który z zapasem dużej ilości pamięci sprawia, że obsługa smartphona jest płynna i bezawaryjna. HTC dzięki dostępowi do Marketu pozwala na instalowanie wielu przydatnych aplikacji jak programy nawigacyjne (urządzenie posiada wbudowany GPS), odtwarzacze MP3 i Video, posiada nawet świetnie działający wykrywacz metali. Niestety G1 posiada również wady, a należą do nich słabej jakości aparat foto 3,2 MP, matryca z 65 tys. kolorów, a co najbardziej dokuczające użytkownikowi – żywotność baterii trwająca zaledwie 2 dni przy normalnym użytkowaniu.

Drugim najbardziej popularnym telefonem wśród Androidów jest Motorola Milestone – najnowsze dziecko amerykańskiego koncernu. Już na pierwszy rzut ona widać,
że projektanci Motoroli pozostają wierni swoim wieloletnim upodobaniom i nawet smartphone z najnowocześniejszym system wyglądem przypomina większego brata telefonu V3. Jego obudowa została wykonana
z wysokiej jakości materiałów, a połączenie aluminium i czarnego plastyku sprawia wrażenie solidnej, wojskowej konstrukcji. Wewnątrz tej nieco kanciastej obudowy mieści się równie wysokiej klasy urządzenie oparte na procesorze ARM Cortex 600 Mhz, który w połączeniu
z bardzo dobrym wyświetlaczem 3,7” WVGA sprawia, że system Andoid 2,1 zainstalowany w tym urządzeniu działa naprawdę stabilnie i szybko. Motorola postawiła w tym modelu przede wszystkim na jakość multimediów, dlatego znajduje się w nim 5MP kamera z cztero krotnym zoomem oraz podwójną lampą błyskową LED. Równie wysoką klasę prezentują tory audio Milestone, dzięki temu słuchanie muzyki oraz oglądanie filmów jest bardzo przyjemne na tym modelu. Jak zwykle Motorola dołączyła dobrej klasy słuchawki odtwarzające czyste dźwięki
z potężnym basem. Milestone ma również kilka minusów, do których zaliczyć można szybko brudzący się ekran, brak zaślepek na gniazdach zewnętrznych czy brak obsługi wielu kodeków np. DivX. Na pewno największym minusem tego smartphona jest bardzo krótki czas działania, ponieważ zupełnie naładowana bateria pozwoli nam używać tego telefonu przez około jeden dzień.

Samsung Galaxy Tab to chyba największy smartphone dostępny obecnie na rynku. Posiada aż 7” dotykowy ekran o rozdzielczości WSVGA, czyli
w zasadzie jakości HD. Zainstalowany w nim system Android 2,2 pracuje na procesorze Cortex 1Ghz z akceleratorem Power VR co przy 512 MB Ram sprawia, że jest on naprawdę szybki. Uznać należy, że tego typu urządzenia nie przypominają już w niczym telefonów komórkowych, lecz są raczej przenośnym centrum rozrywki, biurem oraz systemem nawigacyjnym. Galaxy Tab posiada wbudowany GPS, który w połączeniu z darmową aplikacja Google Maps zmienia to urządzenie w panel nawigacyjny o potężnych rozmiarach wyświetlanej mapy. Należy zaznaczyć, że smartphone ten posiada chyba największą baterie wśród tego typu urządzeń – 4000 mAh – pozwala na odtwarzanie plików video prawie przez 10 godzin. Niestety w tym modelu nie możemy liczyć na wykonywanie dobrych zdjęć, ponieważ kamera posiada tylko 3MP i nie jest wysokiej jakości. Również wymiary urządzenia raczej odstraszają, lecz jak na początku napisano – raczej nie jest to już tylko zwykły telefon
z wieloma dodatkowymi funkcjami, a raczej przenośne centrum multimedialne z możliwością telefonowania.